ΥΠΟ ΤΟΥ ΙΕΡΟΚΗΡΥΚΟΣ ΑΡΧΙΜ. ΤΙΜΟΘΕΟΥ ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ
Συνεχίζοντας τήν ἀπάντηση στό χθεσινό δεύτερο ἐρώτημα, περί τοῦ ἄν δηλαδή
ὁ Καρνάβαλος εἶναι πολιτιστική έκδήλωση, συμπληρώνουμε ἐδῶ καί τά ἑξῆς:
Τά στοιχεῖα πού μᾶς ἔρχονται δυστυχῶς, κάθε χρόνο, ἀπό τά Νοσοκομεῖα τῆς πόλεώς μας, εἶναι δυστυχῶς ἀπογοητευτικά. Εἰδικά τήν τελευταία Κυριακή τῆς Τυροφάγου πού οἱ ἐκδηλώσεις βρίσκονται στό ἀπώγειό τους, ἔχουμε ἑκατοντάδες εἰσαγωγές ἀνθρώπων εἴτε σέ κατάσταση κωματώδους μέθης εἴτε τραυματισμένους σέ μικροεπεισόδια! Τό ἀκόμη δέ χειρότερο εἶναι ὅτι στά Παιδιατρικά τμήματα καί τῶν δύο Νοσοκομείων τῆς πόλεώς μας, ἐγγίζομε κάθε χρόνο περίπου τίς 500 εἰσαγωγές μέ ἀντίστοιχα κρούσματα!
Νά θυμηθοῦμε ἐπίσης τίς δεκάδες χιλιάδες ἐκτρώσεις πού συμβαίνουν στήν πόλη μας μετά ἀπό περίπου δύο μῆνες, καί εἶναι (γιά νά τό ποῦμε κόσμια) οἱ "ἀποτυχημένες" συνευρέσεις. Ποῦ εἶναι λοιπόν
"ὁ ἠθικός βίος τόν ὁποῖον διάγουσι οἱ πολῖται μιᾶς πολιτισμένης κοινωνίας", κατά τόν ὁρισμόν πού προεγράψαμεν χθές;
Νά ἀναφερθοῦμε ὅμως στήν αἰσθησιακή μουσική πού κυριαρχεῖ σέ ἐκκωφαντική ἔνταση; Νά μιλήσουμε γιά τίς στολές τῶν "γκρούπς" πού κάθε ἄλλο παρά σεμνές χαρακτηρίζονται; Νά ἀσχοληθοῦμε μέ τά νυκτερινά κέντρα τῆς διαφθορᾶς ὅπου ἐκτός ἀπό τά θανατηφόρα "σφηνάκια" ἡ διακίνησις τῶν ναρκωτικῶν ὀργιάζει; Νά μιλήσουμε γιά συγκεκριμμένα γεγονότα πού ἔχουμε πάρει ἀπό τόν καθημερινό τοπικό τῦπο; Γεγονότα πού θά τά χαρακτηρίζαμε ἄνετα, χειρότερα καί ἀπ΄ αὐτά πού συμβαίνουν στά καταγώγια τῆς ἁμαρτίας!
Μέ ποιό λοιπόν σκεπτικό νά θεωρήσουμε ὅτι οἱ Καρναβαλικές ἐκδηλώσεις θά μποροῦσαν νά χαρακτηρισθοῦν πολιτιστικές; Ὅταν ἀκόμα καί αὐτή ἡ θέα τῶν ἁρμάτων δημιουργεῖ αἰσθήματα ἀπέχθειας καί ντροπῆς πῶς θά χαρακτηρίσουμε τίς ἐκδηλώσεις αὐτές πολιτισμικές; Οἱ φωτογραφίες πού εὔκολα μπορεῖ κανείς νά ἰδεῖ ἀρκοῦν γιά νά καταλήξουμε στό συμπέρασμα, ὅτι οἱ Καρναβαλικές ἐκδηλώσεις δημιουργοῦν τήν αἴσθηση μιᾶς Κοινωνίας ἀνήθικης καί ἐξαθλιωμένης ἠθικά καί πνευματικά!
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ
Σήμερα ο Χριστός πραγματεύεται την σωτηρία του ανθρώπου. Δηλ. ο Χριστός δεν θέλει στην Βασιλεία του ανθρώπους ανάπηρους, χαλασμένους, διαλυμένους 
Πριν έναν περίπου χρόνο, επισκεφτήκαμε, στην Παιδιατρική Κλινική του Τζάννειου Νοσοκομείου Πειραιά, την κόρη του κουμπάρου μας, η οποία είχε χτυπήσει το πόδι της και νοσηλευόταν. Εκεί είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε ένα κοριτσάκι τεσσάρων χρόνων, το οποίο χρωστούσε τη ζωή του στον ίδιο τον Ταξιάρχη. Πραγματικά ήταν απίστευτο το γεγονός που έζησαν οι γονείς τού μικρού κοριτσιού, οι οποίοι ευλαβούταν πολύ τον Ταξιάρχη. Σας γράφω, λοιπόν, το περιστατικό, όπως ακριβώς το άκουσα:
