<<Στις 27 Ιουλίου του 1977, πιάνει φωτιά η περιοχή του Αγίου Παντελεήμονος, 300 μέτρα περίπου μακριά από την Ιερό Ησυχαστήριο της Παναγίας της Κεχαριτωμένης, εις την Τροιζήνα. Την
επομένη, καταφθάνει στρατός από το Ναύπλιο.Ο Γέροντας δε χάνει ευκαιρία, γιά να εκφράση το μέγεθος της αγάπης του:
Τρόφιμα, καφέδες, πορτοκαλάδες, κρύο νερό, κ.λπ.!
Το βράδυ έρχονται κουρασμένοι μερικοί στρατιώτες και ερωτούν:
«Μήπως έχετε καμμία κουβέρτα, παππούλη, να τη στρώσουμε κάτω να κοιμηθούμε;».
«Βεβαίως. Πάτερ, Χ., κατέβασε κουβέρτες και δώσε στα παιδιά», απήντησε ο γέροντας Επιφάνιος.
Σε λίγο καταφθάνουν και άλλοι, και άλλοι... ζητώντας κουβέρτες.
Ο Γέροντας γεμάτος ενδιαφέρον προσπαθούσε και ο ίδιος να εξυπηρετήση!
Σε κάποια στιγμή ένας δόκιμος Μοναχός του λέει εκνευρισμένος:
«Άλλοι κοιμούνται κάτω. Αυτοί δεν μπορούν; Είναι τόσο αριστοκράτες…;;;».
Ο Γέροντας συννέφιασε και του λέει:
«Τί λες παιδί μου; Εσύ τα λες αυτά, που θα κοιμηθής στο κελλί σου, στο κρεββάτι σου, στην καλοπέρασί σου, ενώ αυτοί όλη την ημέρα έλιωναν μέσα στη φωτιά και στη ζέστη; Τώρα που μας ζητούν κάτι μικρό, θα τους το αρνηθούμε;».
«Και αν μας ζητούσαν όλοι, τότε τι θα κάναμε γέροντα; Πού θα βρίσκαμε τόσες κουβέρτες;».
«Απλούστατα, θα δίναμε όσες έχουμε!
Και όταν μας τελείωναν πλέον όλες, θα τους λέγαμε:
“Νά μάς συγχωρήτε, τις δώσαμε όλες. Δεν έχουμε άλλες”!
Αυτό απαιτεί το καθήκον της αγάπης!»>>!!!
Πηγή κειμένου: «ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ»,
από τη ζωή και τη διδασκαλία του π.Επιφανίου. Σελ.:79-80!!!
Ι.Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου.
ΠΗΓΗ: ΚΛΙΚ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου