... ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΡΑΦΗ ΔΙΑ ΤΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΑΣ !!!

 Απόσπασμα ενός μνημειώδους άρθρου του π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου, που δημοσιεύτηκε στην Έφημερίδα 《ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ》, φύλλον 3.8.1979, με τίτλο《ΠΟΡΕΥΟΜΕΘΑ ΕΙΣ ΓΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΙΑΣ Ή ΠΡΟΣ ΒΑΒΥΛΩΝΙΟΝ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΝ;!》

Το άρθρο αυτό περιέχεται στο βιβλίο του π. ΕΠΙΦΑΝΊΟΥ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

《ΑΡΘΡΑ-ΜΕΛΕΤΑΙ-ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ 》, ΤΟΜΟΣ Α' , ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1981, σελ.603--604.

*******************

...Δυστυχώς αγόμεθα εις άλλου

 είδους 《εξευρωπαϊσμούς》, ίνα μη είπωμεν 《εκσουηδισμούς》... Καταβάλλεται πολλαχόθεν

προσπάθεια αποκοπής από των ριζών ημών, επιχειρείται βαθμηδόν θρησκευτικός αποχρωματισμός, πλήττονται ουσιώδη και δυναμικά και ζωογόνα στοιχεία της πνευματικής ημών ζωής. 

  Είνε, εν πρώτοις, χαρακτηριστικόν ότι προ πάσης άλλης ενεργείας  επεχειρήθη, και κατά μέγα μέρος επετεύχθη, η αχρήστευσις της Διοικήσεως της Εκκλησίας, ως δυνάμεως αντιστάσεως, ώστε το έδαφος να μείνη ελεύθερον προς πραγμάτωσιν των λοιπών σχεδίων. Η αχρήστευσις αύτη επεδιώχθει  πολυμερώς και πολυτρόπως, αλλά  κυρίως: α) Διά  της διασπάσεως της Ιεραρχίας εις δύο αντιμαχομένας μερίδας, ώστε αύτη, κατατριβομένη περί τα εσωτερικά  αυτής, να μη έχη ούτε τον χρόνον, ούτε την δύναμιν, ούτε την διάθεσιν, ούτε, προ παντός, το κύρος, να ύψωθή ως τείχος ισχυρόν και αρραγές κατά του ακαθέκτως επερχομένου ρεύματος. Και β) Διά του αδιστάκτου διασυρμού αυτής, εν επικλήσει τούτου ή

εκείνου του σκανδάλου, πραγματικού ή υποθετικού, ώστε να διαβληθή αύτη καιρίως και ολοκληρωτικώς παρά τη κοινή γνώμη και να αποβή ούτω 《 λέων νεκρός》, μη δυνάμενος να βρυχηθή και να τρέψη εις φυγήν τους λύκους και τους θώας και τας αλώπεκας... Δεν δυνάμεθα να μη διερωτηθώμεν: Αν εις ανώτατος κρατικός αξιωματούχος (π.χ. Αρεοπαγίτης η Στρατηγός τις) απεκαλύπτετο ένοχος βαρυτάτου Ποινικού αδικήματος, πλαστογραφίας ή δωροληψίας φερ' ειπείν, τι θα εγίνετο; Απλώς θα εδημοσιεύετο η είδησις, εντυπωσιακώς έστω, εις τας εφημερίδας και μετ' ολίγας ημέρας το πράγμα θα ελησμονείτο, μέχρι της παραπομπής του ενόχου εις δίκην ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου, οπότε και πάλιν θα εβλέπομεν εις τας εφημερίδας ότι το ειρημένον πρόσωπον εδικάσθη και κατεδικάσθη εις τόσων ετών κάθειρξιν. Δεν θα εγίνετο 《σήριαλ》ή υπόθεσις, δεν θα κατέκλυζεν επί ημέρας και εβδομάδας και μήνας τας πρώτας σελίδας, υπό πελωρίους μάλιστα τίτλους, των περισσοτέρων εφημερίδων, δεν θα καθίστατο επί μακρόν το κύριον, αν μη και το μοναδικόν, θέμα της καθημερινής ζωής, δεν θα ελάμβανεν ανεπιτρέπτους γενικεύσεις και επεκτάσεις, ως εγένετο και γίνεται διά τα σκάνδαλα, τα έστω πραγματικά,  τούτου ή εκείνου του Λειτουργού της Εκκλησίας. Πως να ερμηνεύσωμεν το φαινόμενον; Ως τυχαίον; Ως άνευ σκοπού τινός; Δεν έχομεν τόσην αφέλειαν. Ως προερχόμενον εξ αγάπης προς την Εκκλησίαν; Ολοψύχως θα ηυχόμεθα να ήσαν τοιαύτα τα κίνητρα. Αλλά πολύ φοβούμεθα, μήπως ο Τύπος ημών γίνεται όργανον, έστω και αθελήτως και καλοπροαιρέτως, σκοτεινών δυνάμεων επιδιωκουσών την τελείαν καταρράκωσιν και αποδιοργάνωσιν της Εκκλησίας ως δυναμικής παρουσίας εν τω Έθνει ημών και γενικώτερον εν τω κόσμω... Ναι, να επισημανθή το εκραγέν σκάνδαλον και να ζητηθή η τιμωρία του τυχόν ενόχου. Ουδείς ο αντιλέγων. Όχι όμως να αποβή πηγή... πνευματικής τροφοδοσίας του λαού επί τρίμηνα και εξάμηνα... Παραλείπομεν ότι ουχί σπανίως δημοσιεύονται και κατηγορίαι κατά Κληρικών όλως φανταστικαί και ανυπόστατοι... 

ΠΗΓΗ:   ΕΚ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ