Παρασκευή, 3 Ιανουαρίου 2014

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  3  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2014

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  Α'  ΩΡΑΣ  

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ὡς πλρου ωννης τν δρμον, λεγε· τνα με πονοετε εναι; Οκ εμ γ, λλ᾿ δο ρχεται μετ᾿ μ ο οκ εμ ξιος τ πδημα τν ποδν λσαι.νδρες δελφο, υο γνους βραμ κα ο ν μν φοβομενοι τν Θεν, μν λγος τς σωτηρας τατης πεστλη. Ο γρ κατοικοντες ν ερουσαλμ κα ο ρχοντες ατν τοτον γνοσαντες, κα τς φωνς τν προφητν τς κατ πν σββατον ναγινωσκομνας κρναντες πλρωσαν, κα μηδεμαν αταν θαντου ερντες τσαντο Πιλτον ναιρεθναι ατν.ς δ τλεσαν πντα τ περ ατο γεγραμμνα, καθελντες π το ξλου θηκαν ες μνημεον. δ Θες γειρεν ατν κ νεκρν·ς φθη π μρας πλεους τος συναναβσιν ατ π τς Γαλιλαας ες ερουσαλμ, οτινς εσι μρτυρες ατο πρς τν λαν. Κα μες μς εαγγελιζμεθα τν πρς τος πατρας παγγελαν γενομνην, τι τατην Θες κπεπλρωκε τος τκνοις ατν, μν, ναστσας ησον,

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Κατὰ τας ἡμέρας ἐκείνας, ὅταν ὁ Ἰωάννης ἦτο πρὸς τὸ τέλος τῆς ἀποστολῆς του, ἔλεγε, «Ποιός νομίζετε ὅτι εἶμαι; Ὄχι, δὲν εἶμαι ἐγώ· ἀλλ’ ὕστερα ἀπὸ ἐμέ ἔρχεται ἕνας, τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ λύσω τὸ ὑπόδημα ἀπὸ τὰ πόδια του». Ἄνδρες ἀδελφοί,  ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, καὶ ὅσοι μεταξύ σας εἶσθε ἐκ τῶν φοβουμένων τὸν Θεόν, σ’ ἐσᾶς ἐστάλη τὸ κήρυγμα τῆς σωτηρίας αὐτῆς· διότι οἱ κατοικοῦντες τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντές των ἠγνόησαν αὐτόν, καὶ ἔτσι καταδικάσαντες αὐτὸν ἐπραγματοποίησαν τὰ λόγια τῶν προφητῶν ποὺ διαβάζονται κάθε Σάββατον, καὶ χωρὶς νὰ βροῦν καμμίαν αἰτίαν θανάτου, ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν Πιλᾶτον νὰ θανατωθῇ. Ὅταν ἐξεπλήρωσαν ὅλα ὅσα εἶχαν γραφῆ δι’ αὐτόν, τὸν κατέβασαν ἀπὸ τὸν σταυρὸν καὶ τὸν ἔβαλαν σὲ μνημεῖον. Ὁ Θεὸς ὅμως τὸν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν, καὶ κατὰ τὸ διάστημα πολλῶν ἡμερῶν ἐφανερώθηκε εἰς ἐκείνους ποὺ εἶχαν ἀνεβῆ μαζί του ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι μάρτυρές του εἰς τὸν λαόν. Καὶ ἐμεῖς σᾶς φέρομεν τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα, ὅτι τὴν ὑπόσχεσιν, ποὺ ἔδωκεν ὁ Θεὸς εἰς τοὺς πατέρας, τὴν ἐπραγματοποίησε σ’ ἐμᾶς τοὺς ἀπογόνους των μὲ τὸ νὰ ἀναστήσῃ τὸν Ἰησοῦν,

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  Α΄  ΩΡΑΣ 

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παραγίνεται Ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας καὶ λέγων· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ ρηθεὶς ὑπὸ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ. Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶχε τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπὸ τριχῶν καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, ἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦ ἦν ἀκρίδες καὶ μέλι ἄγριον. Τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν Ἱεροσόλυμα καὶ πᾶσα ἡ Ἰουδαία καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ
 
Ἐκεῖνο τὸν καιρό, ἐμφανίζεται ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς καὶ κηρύττει εἰς τὴν ἔρημο τῆς Ἰουδαίας, καὶ λέγει, «Μετανοεῖτε, διότι ἐπλησίασε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐμίλησε ὁ προφήτης Ἡσαΐας, ὅταν εἶπε, «Φωνὴ ἑνὸς ποὺ φωνάζει εἰς τὴν ἔρημο· ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, κάμετε ἴσιους τοὺς δρόμους του». Ὁ Ἰωάννης εἶχε ἔνδυμα ἀπὸ τρίχες καμήλου καὶ δερμάτινην ζώνην γύρω ἀπὸ τὴν μέσην του, ἡ δὲ τροφή του ἦτο ἀκρίδες καὶ ἄγριον μέλι. Τότε ἐξήρχοντο πρὸς αὐτὸν τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ὁλόκληρη ἡ Ἰουδαία καὶ ὅλα τὰ περίχωρα τοῦ Ἰορδάνη καὶ ἐβαπτίζοντο ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμόν, ἀφοῦ ἐξωμολογοῦντο τὰς ἀμαρτίας των.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  Γ΄  ΩΡΑΣ  

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐγένετο ν τ τν πολλ εναι ν Κορνθ Παλον διελθντα τ νωτερικ μρη λθεν ες φεσον· κα ερν μαθητς τινας επε πρς ατος· ε Πνεμα γιον λβετε πιστεσαντες; Ο δ επον πρς ατν· λλ᾿ οδ ε Πνεμα γιν στιν κοσαμεν. Επ τε πρς ατος· ες τ ον βαπτσθητε; Ο δ επον· ες τ ωννου βπτισμα. Επε δ Παλος· ωννης μν βπτισε βπτισμα μετανοας, τ λα λγων ες τν ρχμενον μετ᾿ ατν να πιστεσωσι, τοτ᾿ στιν ες τν ησον Χριστν.κοσαντες δ βαπτσθησαν ες τ νομα το Κυρου ησο. Κα πιθντος ατος το Παλου τς χερας λθε τ Πνεμα τ γιον π᾿ ατος, λλουν τε γλσσαις κα προεφτευον.σαν δ ο πντες νδρες σε δεκαδο. Εσελθν δ ες τν συναγωγν παρρησιζετο π μνας τρες διαλεγμενος κα πεθων τ περ τς βασιλεας το Θεο.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, ἐνῷ ὁ Ἀπολλὼς ἦτο εἰς τὴν Κόρινθον, ὁ Παῦλος ἐπέρασε τὰ μεσόγεια μέρη καὶ ἦλθε εἰς τὴν Ἔφεσον. Ἐκεῖ εὑρῆκε μερικοὺς μαθητὰς καὶ τοὺς ἐρώτησε, «Ἐλάβατε Πνεῦμα Ἅγιον, ὅταν ἐπιστέψατε;». Ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν, «Οὔτε κἂν ἔχομεν ἀκούσει ἂν ὑπάρχῃ Πνεῦμα Ἅγιον». Τότε τοὺς εἶπε, «Εἰς τί λοιπὸν ἐβαπτισθήκατε;» . Καὶ ἐκεῖνοι εἶπαν, «Εἰς τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰωάννου». Ὁ Παῦλος τότε εἶπε, «Ὁ Ἰωάννης ἐβάπτισε βάπτισμα μετανοίας καὶ ἔλεγε εἰς τὸν λαὸν νὰ πιστέψουν εἰς ἐκεῖνον ποὺ ἔρχεται μετὰ ἀπὸ αὐτόν, δηλαδὴ εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν». Ὅταν ἄκουσαν αὐτό, ἐβαπτίσθηκαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ· καὶ ὅταν ὁ Παῦλος ἔβαλε τὰ χέρια ἐπάνω τους, ἦλθε εἰς αὐτοὺς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον καὶ μιλοῦσαν γλώσσας καὶ ἐπροφήτευαν. Ἦσαν δὲ ὅλοι περὶ τοὺς δώδεκα. Κατόπιν ὁ Παῦλος ἐπῆγε εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἐπὶ τρεῖς μῆνες ἐμιλοῦσε μὲ θάρρος. Συζητοῦσε καὶ ἔπειθε τοὺς Ἰουδαίους περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  Γ΄  ΩΡΑΣ

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Ἀρχὴ το εαγγελου ησο Χριστο, υο το Θεο.ς γγραπται ν τος προφταις, δο γ ποστλλω τν γγελν μου πρ προσπου σου, ς κατασκευσει τν δν σου μπροσθν σου· φων βοντος ν τ ρμ, τοιμσατε τν δν Κυρου, εθεας ποιετε τς τρβους ατο,γνετο ωννης βαπτζων ν τ ρμ κα κηρσσων βπτισμα μετανοας ες φεσιν μαρτιν. Κα ξεπορεετο πρς ατν πσα ουδαα χρα κα ο εροσολυμται, κα βαπτζοντο πντες ν τ ορδν ποταμ π᾿ ατο ξομολογομενοι τς μαρτας ατν.ν δ ωννης νδεδυμνος τρχας καμλου κα ζνην δερματνην περ τν σφν ατο, κα σθων κρδας κα μλι γριον. Κα κρυσσε λγων· ρχεται σχυρτερς μου πσω μου, ο οκ εμ κανς κψας λσαι τν μντα τν ποδημτων ατο. Ἐγ μν βπτισα μς ν δατι, ατς δ βαπτσει μς ν Πνεματι γίῳ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Ἡ ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἔγινε σύμφωνα μὲ ἐκεῖνο ποὺ εἶναι γραμμένον εἰς τοὺς προφήτας: Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὶν ἀπὸ σέ, ὁ ὁποῖος θὰ πρετοιμάσῃ τὸν δρόμον σου ἐμπρός σου. Φωνὴ ἕνὸς ποὺ φωνάζει εἰς τὴν ἔρημον· ἐτοιμάσατε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, κἀμετε ἴσιους τοὺς δρόμους του. Ἐμφανίσθηκε ὁ Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος ἐβάπτιζεν εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἐκήρυττε βάπτισμα μετανοίας πρὸς συγχώρησιν τῶν ἀμαρτιῶν. Καὶ ἐρχότανε πρὸς αὐτὸν ὁλόκληρη ἡ χώρα τῆς Ἰουδαίας καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐβαπτίζοντο ὅλοι ἀπὸ αὐτὸν εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμόν, ἀφοῦ ἐξωμολογοῦντο τὰς ἁμαρτίας των. Ὁ Ἰωάννης ἐφοροῦσε ἔνδυμα ἀπὸ τρίχες καμήλου καὶ δερμάτινην ζώνην γύρω ἀπὸ τὴν μέσην του καὶ ἔτρωγε ἀκρίδες καὶ ἄγριο μέλι. Ἐκήρυττε καὶ ἔλεγε, «Ἔρχεται ὕστερα ἀπὸ ἐμὲ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἰσχυρότερος ἀπὸ ἐμὲ καὶ τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἱκανὸς  νὰ σκύψω καὶ νὰ λύσω τὰ λουριὰ ἀπὸ τὰ ὑποδήματά του. Ἐγὼ σᾶς ἐβάπτισα μὲ νερό, αὐτὸς ὅμως θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Ἅγιον Πνεῦμα».

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  ΣΤ΄ ΩΡΑΣ  

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Ἀδελφοί, ὅσοι  ες Χριστν βαπτσθημεν, ες τν θνατον ατο βαπτσθημεν; Συνετφημεν ον ατ δι το βαπτσματος ες τν θνατον, να σπερ γρθη Χριστς κ νεκρν δι τς δξης το πατρς, οτω κα μες ν καιντητι ζως περιπατσωμεν. Ε γρ σμφυτοι γεγναμεν τ μοιματι το θαντου ατο, λλ κα τς ναστσεως σμεθα, τοτο γινσκοντες, τι παλαις μν νθρωπος συνεσταυρθη να καταργηθ τ σμα τς μαρτας, το μηκτι δουλεειν μς τ μαρτίᾳ· γρ ποθανν δεδικαωται π τς μαρτας. Ε δ πεθνομεν σν Χριστ, πιστεομεν τι κα συζσομεν ατ, εδτες τι Χριστς γερθες κ νεκρν οκτι ποθνσκει, θνατος ατο οκτι κυριεει. γρ πθανε, τ μαρτίᾳ πθανεν φπαξ, δ ζ, ζ τ Θε. Οτω κα μες λογζεσθε αυτος νεκρος μν εναι τ μαρτίᾳ, ζντας δ τ Θε ν Χριστ ᾿Ιησο τ Κυρίῳ μν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Ἀδελφοί, ὅλοι ἐμεῖς ποὺ βαπτισθήκαμε εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, βαπτισθήκαμε εἰς τὸν θάνατόν του; Ἔχομεν ταφῆ λοιπὸν μαζί του διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον ὥστε, ὅπως ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν μὲ τὴν δόξαν τοῦ Πατέρα, ἔτσι καὶ ἐμεῖς νὰ ζήσωμεν μία νέα ζωή. Διότι ἐὰν ἑνωθήκαμε μαζί του σὲ ἕνα θάνατον σὰν τὸν δικό του, τότε θὰ ἑνωθοῦμε μαζί του καὶ σὲ μία ἀνάστασι σὰν τὴν δική του, διότι γνωρίζομεν ὅτι ὁ παλαιὸς ἑαυτός μας ἐσταυρώθηκε μὲ τὸν Χριστόν, διὰ νὰ καταστραφῇ τὸ ἁμαρτωλὸν σῶμα, ὥστε νὰ μὴ εἴμεθα πλέον δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας, διότι ἐκεῖνος ποὺ ἔχει πεθάνει ἔχει ἐλευθερωθῆ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν. Ἀλλ’ ἐὰν ἐπεθάναμε μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν, πιστεύομεν ὅτι καὶ θὰ ζήσωμεν μαζί του. Γνωρίζομεν ὅτι ὁ Χριστός, ἀφοῦ ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν, δὲν θὰ πεθάνῃ πλέον, ὁ θάνατος δὲν ἔχει πλέον ἐξουσίαν ἐπάνω του. Διότι τὸν θάνατον ποὺ ὑπέστη, τὸν ὑπέστη μιὰ γιὰ πάντα ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ζωὴν δὲ ποὺ ζῆ, τὴν ζῆ διὰ τὸν Θεόν. Ἔτσι καὶ σεῖς νὰ θεωρῆτε τοὺς ἑαυτούς σας ὅτι εἶσθε νεκροὶ ὡς πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀλλὰ ζωντανοὶ διὰ τὸν Θεόν, ἑνωμένοι μὲ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Κύριόν μας.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  ΣΤ΄  ΩΡΑΣ 

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λθεν ησος π Ναζαρτ τς Γαλιλαας κα βαπτσθη π ωννου ες τν ορδνην. Κα εθως ναβανων π το δατος εδε σχιζομνους τος ορανος κα τ Πνεμα ς περιστερν καταβανον π᾿ ατν· κα φων γνετο κ τν ορανν· σ ε υἱός μου γαπητς, ν σο ηδκησα.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Ἐκεῖνο τὸν καιρό, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθηκε εἰς τὸν Ἰορδάνην ἀπὸ τὸν Ἰωάννην. Καὶ ἐνῷ ἀνέβαινε ἀπὸ τὸ νερὸ, εἶδε νὰ ἀνοίγουν οἱ οὐρανοὶ καὶ τὸ Πνεῦμα σὰν περιστερὰ νὰ κατεβαίνῃ ἐπάνω του. Καὶ φωνὴ ἀκούσθηκε ἀπὸ τοὺς οὐρανούς: Σὺ εἶσαι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς εἰς τὸν ὁποῖον εὐαρεστοῦμε.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  Θ΄  ΩΡΑΣ  

ΚΕΙΜΕΝΟΝ

Τέκνον Τίτε, ἐπεφνη χρις το Θεο σωτριος πσιν νθρποις, παιδεουσα μς να ρνησμενοι τν σβειαν κα τς κοσμικς πιθυμας σωφρνως κα δικαως κα εσεβς ζσωμεν ν τ νν αἰῶνι, προσδεχμενοι τν μακαραν λπδα κα πιφνειαν τς δξης το μεγλου Θεο κα σωτρος μν ησο Χριστο,ς δωκεν αυτν πρ μν, να λυτρσηται μς π πσης νομας κα καθαρσ αυτ λαν περιοσιον, ζηλωτν καλν ργων.τε δ χρησττης κα φιλανθρωπα πεφνη το σωτρος μν Θεο,
οκ ξ ργων τν ν δικαιοσν ν ποισαμεν μες, λλ κατ τν ατο λεον σωσεν μς δι λουτρο παλιγγενεσας κα νακαινσεως Πνεματος γου,  ο ξχεεν φ' μς πλουσως δι ησο Χριστο το σωτρος μν,να δικαιωθντες τ κενου χριτι κληρονμοι γενμεθα κατ' λπδα ζως αωνου.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Τέκνον Τίτε, ἐμφανίσθηκε ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία σώζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μᾶς διδάσκει νὰ ἀρνηθοῦμε τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας καὶ νὰ ζοῦμε εἰς τὸν παρόντα κόσμον μὲ ἐγκράτειαν, δικαιοσύνην καὶ εὐσέβειαν, ἀναμένοντες τὴν εὐλογημένην ἐλπίδα μας καὶ τὴν ἐμφάνισιν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρός μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἔδωκε τὸν ἑαυτόν του γιὰ μᾶς, γιὰ νὰ μᾶς λυτρώσῃ ἀπὸ κάθε ἀνομίαν καὶ καθαρίσῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του ἕνα λαὸν ἐκλεκτόν, ζηλωτὴν καλῶν ἔργων. Ἀλλ’ ὅταν ἐμφανίσθηκε ἡ χρηστότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ Σωτῆρός μας Θεοῦ, μᾶς ἔσωσε, ὄχι ἀπὸ ἔργα δικαιοσύνης, τὰ ὁποῖα ἐκάναμε ἐμεῖς, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ δικό του ἔλεος,  διὰ τοῦ λουτροῦ τῆς ἀναγεννήσεως καὶ τῆς ἀνακαινίσεως ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐξέχυσε σ’ ἐμᾶς πλούσια διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρός μας, ὥστε, δικαιωμένοι μὲ τὴν χάριν ἐκείνου νὰ γίνωμεν, σύμφωνα  μὲ τὴν ἐλπίδα μας, κληρονόμοι τῆς αἰωνίου ζωῆς.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ  ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΤΗΣ  Θ΄  ΩΡΑΣ 

ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Ἐν τει πεντεκαιδεκτ τς γεμονας Τιβερου Κασαρος, γεμονεοντος Ποντου Πιλτου τς ουδαας, κα τετραρχοντος τς Γαλιλαας ρδου, Φιλππου δ το δελφο ατο τετραρχοντος τς τουραας κα Τραχωντιδος χρας, κα Λυσανου τς βιληνς τετραρχοντος,π᾿ ρχιερως ννα κα Καϊφα, γνετο ρμα Θεο π ωννην τν Ζαχαρου υἱὸν ν τ ρμ, κα λθεν ες πσαν τν περχωρον το ορδνου κηρσσων βπτισμα μετανοας ες φεσιν μαρτιν,ς γγραπται ν ββλ λγων σαου το προφτου λγοντος· φων βοντος ν τ ρμ, τοιμσατε τν δν Κυρου, εθεας ποιετε τς τρβους ατο· πσα φραγξ πληρωθσεται κα πν ρος κα βουνς ταπεινωθσεται, κα σται τ σκολι ες εθεαν κα α τραχεαι ες δος λεας, κα ψεται πσα σρξ τ σωτριον το Θεο.λεγεν ον τος κπορευομνοις χλοις βαπτισθναι π᾿ ατο· γεννματα χιδνν, τς πδειξεν μν φυγεν π τς μελλοσης ργς; Ποισατε ον καρπος ξους τς μετανοας, κα μ ρξησθε λγειν ν αυτος, πατρα χομεν τν βραμ· λγω γρ μν τι δναται Θες κ τν λθων τοτων γεραι τκνα τ βραμ.δη δ κα ξνη πρς τν ρζαν τν δνδρων κεται· πν ον δνδρον μ ποιον καρπν καλν κκπτεται κα ες πρ βλλεται. Κα πηρτων ατν ο χλοι λγοντες· τ ον ποισομεν;ποκριθες δ λγει ατος· χων δο χιτνας μεταδτω τ μ χοντι, κα χων βρματα μοως ποιετω. Ἦλθον δ κα τελναι βαπτισθναι, κα επον πρς ατν· διδσκαλε, τ ποισομεν; δ επε πρς ατος· μηδν πλον παρ τ διατεταγμνον μν πρσσετε.πηρτων δ ατν κα στρατευμενοι λγοντες· κα μες τ ποισομεν; Κα επε πρς ατος· μηδνα συκοφαντσητε μηδ διασεσητε, κα ρκεσθε τος ψωνοις μν. Προσδοκντος δ το λαο κα διαλογιζομνων πντων ν τας καρδαις ατν περ το ωννου, μποτε ατς εη Χριστς,πεκρνατο ωννης πασι λγων· γ μν δατι βαπτζω μς· ρχεται δ σχυρτερς μου, ο οκ εμ κανς λσαι τν μντα τν ποδημτων ατο· ατς μς βαπτσει ν Πνεματι γίῳ κα πυρ. Ο τ πτον ν τ χειρ ατο κα διακαθαριε τν λωνα ατο, κα συνξει τν στον ες τν ποθκην ατο, τ δ χυρον κατακασει πυρ σβστ. Πολλ μν ον κα τερα παρακαλν εηγγελζετο τν λαν.

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Κατὰ τὸ δέκατον πέμπτον ἔτος τῆς αὐτοκρατορίας τοῦ Τιβερίου Καίσαρος, ὅταν ἡγεμὼν τῆς Ἰουδαίας ἦτο ὁ Πόντιος Πιλᾶτος, τετράρχης δὲ τῆς Γαλιλαίας ὁ Ἡρώδης καὶ τετράρχης τῆς Ἰδουμαίας καὶ τῆς χώρας Τραχωνίτιδος ὁ Φίλιππος ὁ ἀδελφός του καὶ τετράρχης τῆς Ἀβιληνῆς ὁ Λυσανίας, καὶ ὅταν ἀρχιερεῖς ἦσαν ὁ Ἄννας καὶ ὁ Καϊάφας, ἐδόθηκε ἐντολὴ ἀπὸ τὸν Θεὸν πρὸς τὸν Ἰωάννην, τὸν υἱὸν τοῦ Ζαχαρία, εἰς τὴν ἔρημον, καὶ ἦλθε εἰς ὁλόκληρη τὴν περιοχὴ τοῦ Ἰορδάνη καὶ ἐκήρυττε βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καθὼς εἶναι γραμμένο εἰς τὸ βιβλίον τῶν προφητειῶν τοῦ προφήτου Ἡσαΐα: Φωνὴ ἑνὸς ποὺ φωνάζει εἰς τὴν ἔρημον. Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, κάνετε ἴσιους τοὺς δρόμους του. Κάθε φαράγγι πρέπει νὰ γεμίσῃ μὲ χῶμα καὶ κάθε βουνὸ καὶ λόφος πρέπει νὰ ἰσοπεδωθῇ, καὶ τὰ στραβὰ θὰ γίνουν ἴσια καὶ οἱ ἀνώμαλοι δρόμοι θὰ γίνουν ὁμαλοὶ καὶ κάθε ἄνθρωπος θὰ ἰδῇ τὴν σωτηρίαν τοῦ Θεοῦ. Ἐλεγε λοιπὸν εἰς τὰ πλήθη ποὺ ἔβγαιναν διὰ νὰ βαπτισθοῦν ἀπ’ αὐτόν,  «Γενεὰ ἐχιδνῶν, ποιὸς σᾶς ὑπέδειξε νὰ ἀποφύγετε τὴν μέλλουσαν ὀργήν; Κάνετε λοιπὸν καρποὺς ἄξιους τῆς μετανοίας καὶ μὴ ἀρχίσετε νὰ λέτε μέσα σας, «Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ», διότι σᾶς λέγω ὅτι ὁ Θεὸς μπορεῖ ἀπὸ τὶς πέτρες αὐτὲς νὰ κάνῃ  παιδιὰ διὰ τὸν Ἀβραάμ. Ἡ ἀξίνα εἶναι πιὰ κοντὰ εἰς τὴν ρίζαν τῶν δένδρων, καὶ κάθε δένδρον ποὺ θὰ κάνει καρπὸν καλὸν τὸ κόβουν σύρριζα καὶ τὸ ρίχνουν στὴν φωτιά». Καὶ τὰ πλήθη τῶν ἐρωτοῦσαν, «Τὶ λοιπὸν νὰ κάνωμε;». Αὐτὸς δὲ τοὺς ἀπεκρίθη, «Ἐκεῖνος ποὺ ἔχει δύο ὑποκάμισα ἂς δώσῃ εἰς ἐκεῖνον ποὺ δὲν ἔχει καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει τρόφιμα ἂς κάνῃ τὸ ἴδιο». Ἦλθαν δὲ οἱ τελῶναι νὰ βαπτισθοῦν καὶ τοῦ εἶπαν, «Διδάσκαλε, τί νὰ κάνωμε;» Αὐτὸς δὲ τοὺς εἶπε, «Νὰ μὴ εἰσπράττετε τίποτε περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι σᾶς ἔχουν διατάξει». Τὸν ἐρωτοῦσαν καὶ στρατιωτικοί, «Καὶ ἐμεῖς τί νὰ κάνωμε;». Εἰς αὐτοὺς εἶπε, «Κανένα νὰ μὴ ἐκβιάσετε οὔτε νὰ συκοφαντήσετε ἀλλὰ νὰ ἀρκῆσθαι εἰς τὸν μισθό σας». Ἐπειδὴ ὁ κόσμος ἦτο ἐν ἀναμονῇ καὶ ὅλοι ἐσκέπτοντο μέσα τους διὰ τὸν Ἰωάννην, μήπως εἶναι αὐτὸς ὁ Χριστός, εἶπε εἰς ὅλους ὁ Ἰωάννης, «Ἐγὼ σᾶς βαπτίζω μὲ νερό. Ἔρχεται ὅμως ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ἰσχυρότερος ἀπὸ ἐμὲ καὶ τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἱκανὸς νὰ λύσω τὸ λουρὶ ἀπὸ τὰ ὑποδήματά του. Αὐτὸς θὰ σᾶς βαπτίσῃ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον καὶ φωτιά· τὸ φτυάρι του εἶναι στὸ χέρι του διὰ νὰ καθαρίσῃ τὸ ἁλῶνι του καὶ νὰ μαζέψῃ τὸ σιτάρι εἰς τὴν ἀποθήκην του, τὸ δὲ ἄχυρο θὰ τὸ κάψῃ μὲ φωτιὰ ποὺ δὲν σβήνει». Καὶ μὲ πολλὲς ἄλλες προτροπὲς ἐκήρυττε εἰς τὸν κόσμον τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα.













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου