Πρωτοπρεσβ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΙΤΣΑΚΟΣ.
"Δίκαιος, ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι, ἐν ἀναπαύσει ἔσται"
(Σοφ.
Σολ. Δ΄ 7).
Πρὸ τεσσαράκοντα, περίπου,
ἡμερῶν, ἐκλήθῃ ἀπὸ τὸν μάταιον τοῦτον κόσμον, ὑπὸ τοῦ Κυρίου μας, ὁ
εὐλαβέστατος κληρικός, ὁ ἀκάματος ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ὁ ἄοκνος ποιμὴν τῶν
λογικῶν προβάτων, ὁ κατανυκτικὸς λειτουργός, ὁ σύγχρονος "παπᾶ -
Πλανᾶς", μὲ τὰ ἀμέτρητα χαρτιὰ καὶ ὀνόματα ποὺ προσεκόμιζε ἐπί καθημερινῆς
σχεδόν, βάσεως, ὁ, κατὰ κόσμον, ἄσημος καὶ ὀλιγογράμματος, κατὰ Θεόν, ὅμως
ἐπίσημος καὶ εὐρυμαθής, ὁ, διὰ τῆς καρδιακῆς αὐτοῦ προσευχῆς, ἀρωγὸς καὶ βοηθὸς
"τῶν ἐν θλίψεσι καὶ πόνοις καὶ περιστάσεσιν ὄντων"! Ὁ