Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Π. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΟΥΛΗΣ (ο αείμνηστος γέροντας, ιδρυτής της μονής Αγίου Ιωάννου Μακρυνού) ΚΑΙ ΟΙ ΦΊΛΟΙ ΤΟΥ, ΆΓΙΟΙ ΒΆΚΧΟΣ ΚΑΙ ΣΈΡΓΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΆΓΊΌΣ ΣΠΥΡΊΔΩΝΑΣ

 





Κάποτε ο γέροντας ,με όλη την αδελφότητα, μετέβαινε με λεωφορείο (πούλμαν )στην Κέρκυρα, μέσω Ηγουμενίτσας, για να λειτουργήσει στον Άγιο Σπυρίδωνα. Όλη την νύχτα ταξίδευαν για να προλάβουν το πρωινό φερρυ-μπωτ.Ομως μέσα στο σκοτάδι, χάθηκαν και βρέθηκαν σε κάποια ακατοίκητη περιοχή, αναζητώντας τον δρόμο. Μπροστά τους έχασκαν απότομοι γκρεμό, άνω γύρω τους σωροί από χώματα απέκλειαν κάθε διάβαση. Ευρέθηκαν σε αδιέξοδο. ...και η ώρα περνούσε. Άρχισαν να αγωνιούν ότι δεν θα προλάβουν να λειτουργήσουν. Ο οδηγός ρωτούσε τον γέροντα τι να πράξει. Ξαφνικά, φάνηκαν πίσω τους προβολείς αυτοκινήτου. Ένα μικρό αυτοκίνητο πλησιάζει και σταματά κάτω από το παράθυρο του παππού (π.Δαμασκηνου ).Δύο λαμπροί νέοι ευπρεπείς, ντυμένοι επίσημα, βγαίνουν έξω, στέκονται προσοχή και με πολλή ευγένεια απευθύνονται στον Γέροντα. :-Που πηγαίνετε; Πώς ευρεθήκατε εδώ; -Πάμε στην Ηγουμενίτσα, αλλά χαθήκαμε. -Ώ! Είσαστε πολύ μακριά...Ακολουθήστε μας . Θα σας οδηγήσουμε εμείς. Ανέβηκαν πάλι στο αυτοκίνητο τους και προπορευόμενοι οδήγησαν το λεωφορείο μέσα από μικρούς χωματόδρομους, στην κεντρική λεωφόρο. Τότε οι δύο νέοι σταμάτησαν, κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, στάθηκαν πάλι προσοχή και απευνόμενοι με σεβασμό στον Γέροντα είπαν:Από δω θα πάτε. Σε 10 λεπτά θα ευρίσκεστε στην Ηγουμενίτσα. Κατόπιν κάνοντας του βαθιά υπόκλιση μειδίασαν με νόημα, σα να του έδειχναν ότι είναι παλιοί του γνωριμοι, Εισήλθαν πάλι στο αυτοκίνητό τους και με τον ίδιο παράδοξο τρόπο που παρουσιάστηκαν εξαφανίστηκαν,.Όλοι θαύμασα ν την ευγένεια και την σεμνότητα τους και με απορία ερωτουσαν πως ευρεθηκαν σ αυτήν την ερημιά και πως έτσι ξαφνικά έγιναν άφαντοι. Ένα λεπτό πριν αναχωρήσει το πλοίο, ο Γέροντας με την αδελφότητα έφτασαν στην Ηγουμενίτσα και μόλις που πρόλαβαν να επιβιβαστουν σ αυτό, για να περάσουν στην Κέρκυρα Αφού λειτούργησαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος "θαύμα ηκολούθει τω θαυματι ".Την ώρα που ο Γέροντας προσκηνούσε το άφθαρτο σκηνωμα, ο Άγιος τον χαιρέτησε και τον ευχαρίστησε κινωντας τα χείλη του, σαν να μιλούσε. Το θαύμα αυτό έγινε αντιληπτό και από πολλές αδελφές, Αργότερα ο παππούς διηγούμενος το γεγονός, διαβεβαίωσε ότι είδε την "γλωσίτσα "του Αγίου να κινείται και ότι αισθάνθηκε μεγάλη αγαλλίαση από την ολοζώντανη παρουσία του. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, ο Παππούς και η αδελφότης επισκέφθηκαν τον Ιερό Ναό των Αγίων Μαρτύρων Σεργίου και Βακχου. Μόλις προσκύνησαν την εφέστιο εικόνα, στα πρόσωπα των Αγίων Σεργίου και Βάκχου ανεγνώρισαν με κατάπληξη τους δύο εκείνους ευγενείς νέους, που τους είχαν συμπαρασταθεί στην δύσκολη ώρα δείχνοντας τους τον δρόμο! Η χαρά όλων ήταν απερίγραπτη και δοξασαν τον Θεό για την αμετρη εύνοια Του! !!!Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος εορταζουν 7 Οκτωβρίου. Βοήθεια και σε μας να είναι οι Άγιοι.

ΠΗΓΗ: FACEBOOK

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου